| Dit verhaal had ik al eerder geplaatst op “Vertel” en is op de een of ander manier verdwenen uit de reeks. Graag wil ik het terugplaatsen, want het hoort nou eenmaal bij “Vertel”. Het begon in 2010 met een reactie op Marion die had laten weten dat zij met haar zussen, haar omaatje hadden meegenomen naar de bioscoop. Niet alleen de Oma, maar ook zij hadden onwerkelijk genoten van een heerlijk avondje uit. "Hallo Marion, Wat leuk om te horen, dat jij met je zussen, je omaatje van 92 jaar, op deze ludieke wijze wist te verassen met haar verjaardag! Zo’n warm onthaal zal haar beslist goed hebben gedaan. Volgens mij heb ik hier een warm nest gevoel geproefd! Ik hoop voor haar dat de film niet te spannend is geweest." Het zal aan geen twijfels leiden, dat ze met volle teugen genoten heeft. “Must See! “Moet je zien!” Een mooie bioscoop volledig in de pluche, en van binnen ruim van opzet. Een bioscoop waar je met open armen ontvangen wordt. Ik ben er nog geweest met de zandsculptuur van de prent van de week wat natuurlijk niet gemist mocht worden. Een paar dagen later kwam ik er weer langs en wilde nog eventjes binnenwippen, maar toen zaten ze al met schepjes en stofzuiger het zeezand te verzamelen. Mijn kleinkinderen hangen wel eens aan mijn lippen met de vraag, opa hoe komt het toch, dat je zoveel weet? Ze weten dat ik van een geintje houd en af en toe hen lekker voor de gek houd. Maar ik vertel hun van alles ook serieuze verhalen over vroeger en zo laatst was de film “de Storm”, te bewonderen in Must See. Ik heb ze mee genomen om hen een idee te geven hoe het in 1953 met de watersnood aan toe was gegaan. Nu 57 jaar geleden! Een grote zak popcorn in de houder van de stoel en een drankje om de keel te smeren en met spanning de film beleven ! (foto: Een verwoeste woning op het eiland Voorne Putten.) |
Met studie staan zij de Haringvliet sluizen te bewonderen. Een zicht op de sluis waarbij de sluisdeur gesloten is. Ik had ze al een keertje meegenomen naar de Haringvliet sluizen.. Hier werden al ruim 45 jaar geleden de eerste werkzaamheden verricht voor het Deltaplan. Daar kregen ze al een hoop informatie en beelden te zien vanuit de watersnood periode, wat toen al veel indruk op hen had gemaakt. Ook op school hadden ze wat info gehad. Maar de film de Storm , beleefden zij met passie. Het koude water voelden zij als het ware van onder hun fauteuil naar het witte doek stromen! Het kolkte door de straten van de dorpen en door de kapot geslagen ramen reikte het water tot de zolders van de huizen. De daken van de huizen werden af gerukt en de koeien en het overige vee dreven als verdronken kadavers rond. De wegen eindigden in eindeloze watermassa’s en zij zagen mensen vechten tegen het geweld van het wassende water. Vele mensen raakten uitgeput en stierven een verdrinking dood. Het gevecht tegen de dijken en de zee was werkelijkheid geworden. De film had zo’n indruk op hen gemaakt dat zij na afloop aan mij vroegen: “Opa, komt er nog een tweede vervolg en gaan we dan ook kijken?’ En met een beschuldigend antwoord moest ik bekennen dat, als de laatste gletsjer in het Noord- of Zuidpool gebied gesmolten is, vast en zeker een tweede deel zal uitkomen, maar of dat in deze Bioscoop Must See zal zijn, hangt af van hoe gaan we verder met dit wereldje en haar natuur? Onze Opa. |
toch, dat je zoveel weet? Ze weten dat ik van een geintje houd en af en toe hen lekker voor de gek houd. Maar ik vertel hun van alles ook serieuze verhalen over vroeger en zo laatst was de film “de Storm”, te bewonderen in Must See. Ik heb ze mee genomen om hen een idee te geven hoe het in 1953 met de watersnood aan toe was gegaan. Nu 57 jaar geleden! Een grote zak popcorn in de houder van de stoel en een drankje om de keel te smeren en met spanning de film beleven ! (foto: Een verwoeste woning op het eiland Voorne Putten.)